به گزارش اطلاعات آنلاین، سالها چهره ریشدار او از بیلبوردهای تبلیغاتی به پایین خیره شده بود. ستایش از مادورو به حدی بود که کارخانهها مدام مجسمههای پلاستیکی او را تولید و با شعارهایی چون جنگجوی شنلپوش شکستناپذیر و مشت آهنین ملقب به ابَرسبیل روانه بازار میکردند.
پنج ماه پس از آنکه نیروهای ویژه ایالات متحده مادورو را شبانه دزدیدند و همراه همسرش به نیویورک منتقل کردند، کیش شخصیت او در حال فروپاشی است، زیرا متحدان سابق که به نظر میرسد ناامیدانه میخواهند به زندگی ادامه دهند، رئیس جمهوری مخلوع را از تاریخ ونزوئلا پاک میکنند.
تصاویر غولپیکر مادورو و همسر زندانیاش سیلیا فلورس، هنوز شریانهای اصلی پایتخت را زینت میدهند، یک ساعت شمارش معکوس در مرکز تاریخی کاراکاس نصب شده که تعداد روزهای گذشته از ربودن آنها را ثبت میکند.
در خیابانهای اطراف میرافلورس، کاخ ریاست جمهوری که زمانی اقامتگاه مادورو بود، هنرمندان گرافیتی هوادار حکومت اعلامیههای حمایت خود را روی دکههای روزنامهفروشی نوشتهاند. روی یکی از آنها نوشته شده است: زندهباد مادورو، لعنت به تو! و دیگری اعلام میکند: ما عاشق مادورو هستیم.

اما به نظر میرسد میزان این محبت و وفاداری به سنگینی و شدت گذشته نیست. در سراسر کشور، بیلبوردها و نقاشیهای رهبر برکنارشده ونزوئلا بیسروصدا در حال برچیده شدن یا پاک شدن هستند، یا به سادگی بیسروصدا رها میشوند تا بپوسند و با شاخ و برگ گیاهان بلعیده شوند.
در یک مجتمع مسکونی وسیع در مرکز شهر کاراکاس - منطقهای که مدتها محل تجمع طرفداران رژیم محسوب میشد - از رنگ سفید برای پوشاندن نقاشیهای دیواری سیاستمدار محبوب دیروز و زندانی امروز استفاده شده است.
در بزرگراه گواتیره، شهری در شرق کاراکاس، نام مادورو تقریباً تا حد نامرئی شدن روی یک تابلوی تبلیغاتی از انتخابات ۲۰۲۴ محو شده بود. در شرق، در شهر کائوکاگوا، به نظر میرسید یک مخالف روی پرتره مادورو در یک زمین بازی عمومی سیمان مالیده و بخشهایی از صورت او را پوشانده است.
یک هنرمند گرافیتی، تصویری از مادورو را در کنار یکی از نقل قولهای او از جلسه اخیر دادگاه در نیویورک، روی دیوار مجاور اسپری کرده بود. روی آن نوشته شده بود: من مرد شریفی هستم و هنوز رئیس جمهور کشورم هستم.
تحلیلی از خبرگزاری ونزوئلایی TalCual نشان داد که رهبر موقت، دلسی رودریگز - معاون رئیس جمهوری سابق و متحد مادورو - بلافاصله پس از حمله ایالات متحده، ۸۶ بار نام او را ذکر کرده است. تا ماه مارس، این رقم به هفت بار در ماه کاهش یافته بود؛ بیش از ۹۰ درصد.
فیل گانسون، مفسر سیاسی مستقر در کاراکاس، معتقد بود این ارقام دقیقا میزان کنار گذاشته شدن مادورو از قدرت را نشان میدهند. دیپلماتها میگویند مقامات ونزوئلایی اکنون به ندرت به رئیس سابق خود اشاره میکنند.

در یک تجمع اخیر طرفداران رژیم در بیرون باغهای گیاهشناسی در کاراکاس، یکی از تظاهرکنندگان زن، یک مجسمه اکشن به سبک سوپرمن از مادورو و یک مدل به سبک واندر وومن از فلورس عینکی را در دست داشت، گرچه از ذکر نام خود یا توضیح علاقهاش به زوج اول سابق خودداری کرد.
یکی دیگر از شرکتکنندگان در راهپیمایی تیشرت قرمزی با تصویر پاپ آرت از چهره مادورو پوشیده بود. گوویا با متهم کردن ترامپ «احمق دست و پا چلفتی» به ارتکاب بیعدالتی آشکار با ربودن رئیس جمهوری، گفت: هیچکس به من پول نداده یا مرا مجبور به آمدن به اینجا نکرده است.
در بزرگراهی که کاراکاس را به فرودگاه بینالمللی متصل میکرد، مقامات یک نقاشی دیواری زرد و آبی روشن را در کنار جاده نقاشی کرده بودند که خواستار آزادی رئیس جمهور سابق بود: «مادورو و سیلیا را آزاد کنید». در هفتههای پس از ایجاد این نقاشی دیواری، یک خرابکار روی آن رنگ سیاه پاشیده بود.